2 yıl, 104 hafta, 730 gün, 12 saat

3 Ağustos 2015’den *3 Ağustos 2017’ye uzanan bir acının karesi…

01 Ağustos 2017 Salı | PolitikART

3 Ağustos 2015’den *3 Ağustos 2017’ye uzanan bir acının karesi… ‘Fotoğraf dünü bugüne bugünü yarına taşır’ sözü daha bir anlam kazanıyor bende. Allara bürünen ak tülbentleri 2 yıldır kara acılara bürünüşünden hiçbir şey kaybetmemiş gibi... 2 yıllık bir köprü arasında dinmeyen bir acı. O zaman bakmamalı mıyım artık, bakınca görmemeli miyim, bırakmalı mıyım artık deklanşöre basmayı? Duymamalı mıyım artık perdenin kapanış sesini...? İyi şeylere işaret olmama farkındalığı mı ağır basıyor kararlarımda. Her baktığımda, her gördüğümde, deklanşöre her bastığımda ve her perde kapandığında tarih belleğine mi kaydediliyor gördüklerim. Her fotoğraf  bir anı ölümsüzleştiriyorsa, birşeyler değişmeli o zaman... Yani ölümlemeli çektiklerimi... O anlar ölümlenmeli... Acının en yalazlanmış hali bir annenin gözyaşı! 2 yıl, 104 hafta,730 gün 12 saat de dinmeyen acı da silinmeli tarihten... 

* 3 Ağustos 2017 mecazen kullanılmıştır - foto Temmuz sonu 2017’ye aittir.


Amara ROJBİN - ŞENGAL


138

YENİ ÖZGÜR POLİTİKA